Τα καρδιαγγειακά οφέλη που παρατηρήθηκαν από την εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) σε ασθενείς με υπέρταση και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο στη μελέτη SPRINT μπορούν να αναπαραχθούν σε πραγματικές συνθήκες για ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ), υπογραμμίζοντας τα πλεονεκτήματα της εντατικής διαχείρισης στόχων ΑΠ, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο JAMA Network Open.
Μεθοδολογία:
Η μελέτη SPRINT έδειξε ότι ένας εντατικός στόχος συστολικής ΑΠ <120 mm Hg μείωσε τη θνησιμότητα, τα καρδιαγγειακά συμβάντα και την ελαφριά γνωστική εξασθένηση σε ασθενείς με υπέρταση και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ΧΝΝ.
Οι ερευνητές διεξήγαγαν μελέτη συγκριτικής αποτελεσματικότητας για να αξιολογήσουν αν τα ευεργετικά και δυσμενή αποτελέσματα της εντατικής έναντι της τυπικής ρύθμισης της ΑΠ που παρατηρήθηκαν στη SPRINT μπορούν να αναπαραχθούν σε ασθενείς με ΧΝΝ και υπέρταση στην κλινική πράξη.
Αναγνωρίστηκαν 85.938 ασθενείς (μέση ηλικία, 75,7 έτη, 95,0% άνδρες) και 13.983 ασθενείς (μέση ηλικία, 77,4 έτη, 38,4% άνδρες) από τις βάσεις δεδομένων της Υπηρεσίας Υγείας Βετεράνων (VHA) και του Kaiser Permanente της Νότιας Καλιφόρνιας (KPSC), αντίστοιχα.
Η εκτίμηση της επίδρασης της θεραπείας έγινε μέσω συνδυασμού δεδομένων για τους συμμετέχοντες στη SPRINT με δεδομένα από τις βάσεις VHA και KPSC. Τα κύρια αποτελέσματα περιλάμβαναν σημαντικά καρδιαγγειακά συμβάντα, θνησιμότητα από κάθε αιτία, γνωστική εξασθένηση, εξέλιξη ΧΝΝ και ανεπιθύμητες ενέργειες στα 4 χρόνια.
Συμπεράσματα:
Σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στη SPRINT, οι ασθενείς στις βάσεις VHA και KPSC ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, είχαν σε μικρότερο ποσοστό καρδιαγγειακή νόσο, υψηλότερη αλβουμινουρία και χρησιμοποιούσαν περισσότερες στατίνες.
Τα οφέλη της εντατικής έναντι της τυπικής διαχείρισης ΑΠ σε σημαντικά καρδιαγγειακά συμβάντα, θνησιμότητα από κάθε αιτία και ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες (υπόταση, συγκοπή, βραδυκαρδία, οξεία νεφρική βλάβη και ηλεκτρολυτικές ανωμαλίες) ήταν μεταφέρσιμα από τη μελέτη στις πληθυσμιακές ομάδες VHA και KPSC.
Η επίδραση της εντατικής διαχείρισης ΑΠ στην εξέλιξη του ΧΝΝ ήταν μεταφέρσιμη στην ομάδα KPSC αλλά όχι στην ομάδα VHA. Ωστόσο, η επίδραση της μελέτης στα γνωστικά αποτελέσματα, όπως η άνοια, δεν ήταν μεταφέρσιμη σε καμία από τις δύο πληθυσμιακές ομάδες.
Σε απόλυτους αριθμούς, η εντατική έναντι της τυπικής θεραπείας ΑΠ έδειξε μεγαλύτερα καρδιαγγειακά οφέλη και λιγότερες ανησυχίες ασφαλείας στις πληθυσμιακές ομάδες VHA και KPSC σε σύγκριση με τη SPRINT.
Στην Πράξη:
«Αυτό το παράδειγμα υπογραμμίζει τη δυνατότητα των μεθόδων μεταφερσιμότητας να γεφυρώσουν τα κενά της υπάρχουσας τεκμηρίωσης και να ενημερώσουν την εφαρμογή νέων θεραπειών για ασθενείς με CKD στην καθημερινή πρακτική», σημειώνουν οι συγγραφείς.
Πηγή:
Η μελέτη διεξήχθη από τη Δρ. Manjula Kurella Tamura, MD, MPH, από τη Μονάδα Νεφρολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Stanford, Καλιφόρνια, και δημοσιεύθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025 στο JAMA Network Open.
Περιορισμοί:
Οι αναλύσεις μεταφερσιμότητας δεν μπορούσαν να αξιολογήσουν για χαρακτηριστικά που δεν τεκμηριώθηκαν καλά σε ηλεκτρονικούς φακέλους υγείας, όπως η περιορισμένη προσδοκώμενη διάρκεια ζωής. Η μελέτη διεξήχθη πριν από τη διαδεδομένη χρήση αναστολέων SGLT2, αγωνιστών GLP-1 και μη στεροειδών ανταγωνιστών υποδοχέων αλατοκορτικοειδών, γεγονός που δημιουργεί αβεβαιότητα σχετικά με την επίδραση της εντατικής θεραπείας ΑΠ με τις σύγχρονες φαρμακευτικές αγωγές. Η επιλεξιμότητα για τη μελέτη βασίστηκε σε μετρήσεις ΑΠ κατά την καθημερινή πρακτική, οι οποίες τείνουν να είναι πιο μεταβλητές από αυτές που συλλέγονται σε ερευνητικά περιβάλλοντα.
Discussion about this post