Ασθενείς που διαγιγνώσκονται με προχωρημένο καρκίνο του μαστού έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάζουν καρδιαγγειακή νόσο, ενώ αυτή η συσχέτιση είναι πιο έντονη σε περιπτώσεις καρκίνου με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς και ERBB2-αρνητική νόσο, σύμμφωνα με πρόσφατη μελέτη του JAMA Network Open.
Μεθοδολογία:
Ερευνητές διεξήγαγαν μελέτη πληθυσμιακής περίπτωσης-ελέγχου για να αξιολογήσουν αν οι ασθενείς που παρουσιάζουν προχωρημένο καρκίνο του μαστού έχουν προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο.
Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων Surveillance, Epidemiology, and End Results (SEER) – Medicare για τον εντοπισμό 19.292 γυναικών με διαγνωσμένο διηθητικό καρκίνο του μαστού την περίοδο 2010-2019 (μέση ηλικία, 73 έτη, 86,5% λευκές συμμετέχουσες).
Η μελέτη περιελάμβανε αντιστοίχιση βάσει προδιάθεσης για τη σύγκριση ασθενών με πρώιμο στάδιο καρκίνου του μαστού και αυτών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο, εντάσσοντας 9646 συμμετέχουσες σε κάθε ομάδα.
Η κατάσταση της καρδιαγγειακής νόσου αξιολογήθηκε 3-24 μήνες πριν από τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Η πρωτογενής ανάλυση σύγκρινε την καρδιαγγειακή νόσο μεταξύ ασθενών με πρώιμο στάδιο καρκίνου (T1-T2 και N0 και M0) και αυτών με προχωρημένη νόσο (T3-T4 ή N+ ή M+).
Συμπεράσματα:
- Το 49,1% των ασθενών με καρκίνο του μαστού είχε καρδιαγγειακή νόσο, με το 91,5% των περιπτώσεων να ανιχνεύεται 13-24 μήνες πριν από τη διάγνωση.
- Οι ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού είχαν αυξημένες πιθανότητες ύπαρξης καρδιαγγειακής νόσου (σχετικός λόγος πιθανοτήτων [OR], 1,10; P = 0,007).
- Παρόμοιο μοτίβο βρέθηκε όταν εξετάστηκε ξεχωριστά η τοπικά προχωρημένη νόσος (OR, 1,09; P = 0,02).
- Αυξημένες πιθανότητες καρδιαγγειακής νόσου παρατηρήθηκαν σε καρκίνους με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς (OR, 1,11; P = 0,006) και θετικούς ορμονικούς υποδοχείς/ERBB2-αρνητικούς (OR, 1,12; P = 0,02), αλλά όχι σε καρκίνους με αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς ή ERBB2-θετικούς.
Στην Πράξη:
«Μια άμεση επίδραση της καρδιαγγειακής νόσου σε μια πιο επιθετική υποκείμενη βιολογία του καρκίνου του μαστού μπορεί να εξηγεί, τουλάχιστον εν μέρει, τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού που παρατηρείται σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο», έγραψαν οι συγγραφείς.
«Εάν τα οξέα συμβάντα αποτελούν τον βιολογικό σύνδεσμο μεταξύ καρδιαγγειακής νόσου και καρκίνου, τότε οι πιο αργά εξελισσόμενοι τύποι καρκίνου, όπως ο καρκίνος με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς και ERBB2-αρνητικός, μπορεί να έχουν μεγαλύτερο χρονικό παράθυρο για να επηρεαστούν πριν από την αρχική διάγνωση», πρόσθεσαν.
Πηγή:
Η μελέτη διεξήχθη από τον Ivan Angelov, Τμήμα Επιδημιολογίας, Πανεπιστήμιο του Τέξας, MD Anderson Cancer Center, Houston. Δημοσιεύθηκε διαδικτυακά στις 2 Ιανουαρίου 2025 στο JAMA Network Open.
Περιορισμοί:
Η παρατηρησιακή φύση της μελέτης δεν επιτρέπει την καθιέρωση αιτιότητας και αφήνει περιθώριο για προκατάληψη και σύγχυση. Η καρδιαγγειακή νόσος ενδέχεται να έχει ταξινομηθεί λανθασμένα λόγω της χρήσης διαγνωστικών και διαδικαστικών κωδίκων. Επιπλέον, η επικράτηση λευκών συμμετεχόντων στο δείγμα μπορεί να επηρεάσει τη γενικευσιμότητα των ευρημάτων.
Discussion about this post